Í Kastljósi í kvöld talaði prestlingur nokkur um að afgreiðslufólk leitaði sáluhjálpar í stríðum straumum af þeirri ástæðu að viðskiptavinir verslana ættu það til að hreyta í það ónotum vegna verðhækkana.
Ég varð fegin því að hafa setið á strák mínum í morgun þegar ég lagði leið mína í 10-11. Raunar hafði ég tekið ákvörðun um að kaupa aldrei svo mikið sem tyggjópakka í þeirri svívirðilegu okurbúllu, en þegar ég hafði ekið erinda minna um níuleytið langaði mig afskaplega mikið í besta drykk í heimi og sá grænhvíta sjoppuna eins og hillingar við Seljaveginn. Ég hugsaði: "Hva! Ein kókflaska getur ekki verið neitt mikið dýrari þarna en annarsstaðar." Og ég skakklappaðist inn í búlluna, en sá mér til hrellingar að hálfslítra plastflaska með kóki í kostaði 199 krónur! Ég snöggreiddist og mér datt í hug að storma út án þess að kaupa nokkuð, en hreyta í staðinn illyrðum í afgreiðslupiltinn. Eitthvað: "Þetta er nú rán um hábjartan dag! Ég læt ekki bjóða mér þetta!" En kókfíknin varð öllu yfirsterkari og ég keypti litla kók í gleri, sem kostaði að mig minnir kr. 156, og greiddi fyrir hana möglunarlaust. 10-11 pilturinn hefur því ekki þurft að leita áfallahjálpar vegna mín og það er nú aldeilis gott.
En það rifjaðist upp fyrir mér þriggja mánaða gömul kóksaga sem ég hafði hugsað mér að senda á Okursíðu Dr. Gunna, en hætti við það. Svona er hún:
Sögusvið: Bensínstöð N1 við Ægisíðu. Feitlagin, nokkuð þreytuleg kona á fertugsaldri kemur inn í verslunina rétt fyrir 23:30. Afgreiðslumaðurinn er drengur, sextán - sautján ára. Konan setur popppoka og kókdós á borðið. Drengurinn bregður skanna á vörurnar.
Konan (hátt): „Hundrað og sextíu kall fyrir hálfslítra kókdós? Það er ekki langt síðan að ég var síðast í neytendaham, en þá kostaði kókdósin nítíu kall. Ef þetta er ekki okur, þá veit ég ekki hvað!“
Drengur (vandræðalegur): „Já, þetta er alltof dýrt.“
Konan (móðurleg): „Ég veit náttúrlega að þú ræður ekki verðinu – og getur sennilega ekkert gert til þess að breyta því.“
Drengur (glottir): „Nei. Þú verður bara að tala við Doktor Gunna.“
Mér finnst of mikil ábyrgð lögð á blessaðan doktorinn. Bráðum verður hann svo rosalegur skelfir auðvaldsins að hann verður bara látinn hverfa. Eins og Jimmy Hoffa og Geirfinnur. Raunar held ég að Geirfinnur hafi hvorki staðið í verkalýðs- né neytendamálum, en hann hvarf. Óneitanlega.
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
3 ummæli:
Mér finnst áhugavert hvernig Dr. Gunni breyttist úr feitum dúdda sem kunni hvorki stafsetningu né beygingafræði í að verða svaka álitsgjafi og fjölmiðlaspíra. Svona kæmi aldrei fyrir miðaldra kvenmann af svipuðu kalíberi
...og með þessu er ég ekkert að viðra skoðun mína á honum neitt frekar, mér finnst hann auðvitað nokkurn veginn jafn frábær og öllum öðrum finnst. En, það er stúdíuefni í þessu...
Ég held að þetta sé vegna þess að Gunni er ekta...og hann er líka svo duglegur.
Við vorum einusinni trúnaðarvinir og ég dáðist alltaf að þeim eiginleika hans að hafa einlægan áhuga á öllu í heiminum og líka því að bæta líf sitt. Hann var stöðugt í einhverjum ham við að gera líf sitt betra - og raunar allra annarra. Ég hef t.a.m. aldrei fengið eins útpældar og flottar jólagjafir og frá honum.
Ég held að Gunni sé einn af örfáum "frægum" sem hefur innistæðu fyrir frægðinni. Og ÞAÐ er áhugavert. En það er laukrétt sem þú segir. Kona sem talaði eins og hann yrði stimpluð móðursjúk og vælandi. Og svo er það eini galli Gunna (sem mér er kunnugt um) að hann er helvítis karlremba.
Skrifa ummæli