Einn af veikleikum mínum er að verða ansi greinilegur í kreppunni, þó ég reyni núorðið að kaupa ódýrar vörur til heimilisins. Á sumum sviðum er bara ekki hægt að spara.
Ekki tengist veikleikinn klósettpappírsinnkaupum. Ég var vön að kaupa Lamba, extra þykkan, sem gældi svo skemmtilega við endagarnir heimilismanna, en nú hef ég miskunnarlaust og alveg án þess að blikna skipt yfir í einfaldan Bónus-pappír (sem býður heim hættunni á því að fingur fari í gegn - og upp í téðar endagarnir). Mér finnst það alveg ókei.
En ég er haldin einhvers konar sápu-fetish. Ég þoli ekki að vera með græna bónus-kiwi-sápu í ljótum brúsa við baðvaskinn, en slíka sápu kaupir sambýlismaðurinn undantekningalaust ef hann fer að versla. Ég hreinlega þarfnast þess að hafa fallegan brúsa með snjakahvítri möndlusápu eða rjómagulri orkídeusápu við minn vask. Og það mun ekki breytast. Þó skammast ég mín svolítið fyrir alla hálffullu kiwi-sápu brúsana sem ég fel inni í skáp, en maður verður fjandakornið að leyfa sér eitthvað!
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
3 ummæli:
Það er svosem allt í lagi að skeina sig með puttunum en þessar svokölluðu sparnaðarrúllur duga varla nema í tvær skeiningar því það er svo lítið á þeim. Eftir tvenn misheppnum innkaup á Fis-tojlettpappír mun ég snúa mér aftur að eðalskeininum með myndinni af hundinum. Ef þrengir umtalsvert að mun ég fremur nota kaffipoka en Bónusmerkta þerripappírin (eða í versta falli sandpappír á tilboði).
"Það á að skipa með lögum
að skeina sig á lygablöðum
á virkum og helgum dögum"
Það var safnað dagblöðum á gólfið á óupphituðum kamrinum. Þar urðu þau smátt og smátt saggafull og köld en maður gat valið sér málgagn því heimilið keypti Mbl,Tímann og Þjóðviljann. Að krafla blauta og kalda prentsvertuskánina upp af gólfinu í vetrarmyrkrinu og þrífa sig með svartri klessunni var ekki alltaf geðslegt.
En Lambi er fínn.
Skrifa ummæli